Autoterapia

Jak mówi przysłowie: terapia jest sztuką, oraz odwrotnie.

A więc piosenka może być doskonałą terapią. Kogo nie boli, ten nie pisze wierszy, bo i po co? – jak pisał Jan Rybowicz.

Piosenką można powiedzieć więcej i łatwiej, niż całym referatem. Piosenka koi nerwy, dodaje skrzydeł i odrywa od ziemi. Jest skutecznym środkiem przeciwbólowym.

Stąd pomysł na „Autoterapię” – terapeutyczno-edukacyjny cykl piosenek o zmaganiu autystyka ze światem.

Teksty piosenek są poetycką opowieścią o życiu z wysokofunkcjonującym autyzmem lub zespołem Aspergera. Poprzez „Autoterapię” chcemy pokazać, że:

  • osoba autystyczna to taki sam człowiek, jak każdy inny,
  • muzyka stanowi bardzo dobre narzędzie do promowania wysokich wartości humanistycznych i personalistycznych,
  • muzyka może być formą terapii oraz wyrażenia siebie przez osobę autystyczną.


Odkąd pamiętam, tliła się we mnie iskra podejrzenia, że jestem nienormalny.

Odkąd pamiętam, żyję nie swoim życiem. Nieswoim życiem.

Odkąd pamiętam, niemal codziennie musiałem kogoś udawać. To taka sztuka aktorska, tylko na Oskara nie ma co liczyć.

Jak zgodzić się ze sobą, skoro dookoła nic się nie zgadza?

Aby się pogodzić, trzeba zrozumieć. Aby zrozumieć, trzeba wiedzieć.

Dowiedziałem się, zrozumiałem i pogodziłem ze sobą.

Oswoiłem siebie.

I o tym właśnie są te piosenki. O tym, jak trudny może być kontakt z drugim człowiekiem. O beznadziejnych próbach dopasowania się do obowiązującego systemu. O dziwactwie i niezrozumieniu. O gryzących ubraniach i hałasie nie do zniesienia. O ucieczce w depresję. I o traumie Zmiany Połączonej z Powiewem Nowości.

Opowiem wam, jak to jest być mną.

Ze wstępu do „Autoterapii”


Po co „Autoterapia”?

Projekt „Autoterapia” jest w dużej mierze unikatowy. Eksplorujemy w nim nowe obszary twórcze, na pograniczu muzyki i psychologii. Naszym celem jest pokazanie znaczenia i roli sztuki, a w szczególności muzyki i piosenki, w terapii deficytów i problemów psychologicznych. Wielu wybitnych terapeutów, na czele z Victorem Franklem, podkreślało wielką rolę, jaką może odegrać sztuka w terapii, a szerzej – we wspieraniu ludzi znajdujących się w trudnym położeniu lub wykluczanych ze względu na choroby, niepełnosprawności lub odmienność.

Ponadto „Autoterapia” ma przyczynić się do budowania świadomości, że autystycy to ludzie obdarzeni taką samą godnością, jak wszyscy inni – i mają pełnoprawne miejsce w społeczeństwie. Bycie „innym” nie jest niczym negatywnym, a tę „inność” trzeba tylko oswajać – i to właśnie chcemy zrobić, temat traktując nieco niekonwencjonalnie, podchodząc do niego z dystansem, a chwilami z lekkim przymrużeniem oka. Trochę na wesoło i z uśmiechem, a trochę na poważnie. Gwarantuje to, że utwory nie będą trudne w odbiorze, wręcz przeciwnie, mogą spełnić rolę edukacyjną i terapeutyczną.

Poszczególne piosenki opowiadają o różnych aspektach życia z umiarkowanym autyzmem oraz zespołem Aspergera, między innymi takich jak:

  • oswajanie ograniczeń i budowanie relacji,
  • problemy z interakcją społeczną i rozumieniem emocji,
  • przywiązanie do rytuałów i niechęć do zmian,
  • nadwrażliwość na bodźce,
  • depresja i drogi wychodzenia z niej.

Z punktu widzenia widza forma piosenki pozwala łatwiej zrozumieć specyfikę osoby autystycznej i jej zachowanie. Z punktu widzenia natomiast samego autystyka jest ona, czasami jedyną, możliwością wypowiedzenia siebie, opowiedzenia o swoich problemach, radościach i smutkach. A tym samym jest drogą do bycia zrozumianym i zaakceptowanym.

Jak to ma wyglądać?

Nagranie płyty z „Autoterapią” planujemy na rok 2019.

Śpiewać będą zaproszeni goście, między innymi: Tadeusz Kwinta, Urszula Makosz, Maciej Półtorak, Karol Śmiałek, Dariusz Wasilewski i inni. Piosenkom będą towarzyszyć zapowiedzi wprowadzające w treść, tak aby słuchacze nie mający żadnego pojęcia o autyzmie mogli się czegoś dowiedzieć i zrozumieć, o czym jest mowa.

Piosenki będą wykonane przez zespół muzyczny projektu Geometria, kierowany przez Pawła Pierzchałę, w składzie: Sławomir Berny (perkusja), Kamil Błoniarz (akordeon), Michał Chytrzyński (skrzypce), Jarosław Wilkosz (kontrabas, gitara), Paweł Pierzchała (fortepian, instrumenty klawiszowe).

Projekt ma charakter niekomercyjny. Płyta zostanie udostępniona nieodpłatnie w postaci plików MP3 i FLAC na stronie internetowej projektu. W późniejszym czasie planujemy również zorganizowanie koncertów, prezentujących „Autoterapię” na żywo.

Lista utworów

  1. kolejność zdarzeń
  2. nie wiem po co taki jestem
  3. czy nie ma innych miejsc
  4. dziki
  5. paralaksa
  6. inżynier Mamoń
  7. Egon Olsen
  8. antysertywny
  9. nierozumienie
  10. w mojej szufladzie
  11. kurka wodna
  12. ubrania z zębami
  13. piosenka o dźwiękach
  14. śliwki w czekoladzie
  15. ciemność
  16. jasność
  17. oswojony
  18. coś pozytywnego i z morałem

Kto za tym stoi?

Mateusz Pierzchała – autor tekstów i scenariusza projektu „Autoterapia”, autor muzyki.

Prezes Instytutu Karola Wojtyły, popularyzator myśli filozoficznej i artystycznej Karola Wojtyły, a także koncepcji terapii przez sztukę. Trener i logoterapeuta wspierający osoby z zespołem Aspergera i ich rodziny. Prowadzi szkolenia i wykłady.

Jako człowiek dotknięty zespołem Aspergera, a także wychowujący nastoletniego syna – aspergerowca, posiada głęboką praktyczną wiedzę na temat tego zaburzenia i wszystkich aspektów codziennego życia.

Paweł Pierzchała – kierownik muzyczny projektu „Autoterapia”, autor muzyki.

Pianista i organista, absolwent Akademii Muzycznej w Krakowie. Od 2000 roku związany z kabaretem Piwnica pod Baranami.

Koncertował w Niemczech, Austrii, Szwajcarii, Szwecji, Norwegii, Słowacji, Rosji, Ukrainie, Kanadzie. Współpracował również z Teatrem Bagatela i Teatrem Szczęście.

Kompozytor muzyki dla Piwnicy pod Baranami – do poezji takich twórców, jak Zbigniew Książek, Witold Turdza, Zbigniew Żbikowski. Ponadto tworzy muzykę do dzieł klasycznych poetów (Leśmian, Lechoń, Mickiewicz, Bursa, Witkacy), jak i poetów młodego pokolenia (Wasilewski, Ryncarz, Orłowski).

W ramach współpracy z poetą Michałem Zabłockim napisał muzykę do spektaklu komediowego „Superciężka Papierowa czyli Szymborska kontra Gołota”, oraz do monodramu „W niepokoju”, wykonywanego przez Urszulę Makosz.

Poszukujemy sponsorów

„Autoterapia” jest przedsięwzięciem niekomercyjnym. Dlatego poszukujemy sponsorów, którzy chcieliby wesprzeć ten projekt, współfinansując nagranie płyty (wynajęcie studia, opłacenie artystów i realizatorów).

Wszystkie osoby, które rozważają sponsorowanie „Autoterapii” i chciałby poznać szczegóły lub zadać pytania, serdecznie zapraszamy do kontaktu.

Możesz także wesprzeć projekt dobrowolną darowizną za pośrednictwem serwisu PayPal: